5 - از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : مؤمن هاشمى است زيرا وى گمراهى و كفر و نفاق را از هم قطع مىكند و مؤمن را قرشى هم گفته‌اند زيرا او به حق اقرار كرده و مقصود از حق هم ما هستيم ، و باطل را منكر شده و مقصود از باطل هم دلام و اتباع او مىباشند . مؤمن را نبطى هم مىگويند زيرا او اشياء را استخراج و استنباط مىكند و حقائق را روشن مىگرداند و اسرار را باز مىنمايد ، پليديها را از پاكى تميز مىدهد و پاكىها را از ناپاكى جدا مىسازد ، مؤمن را عربى هم مىگويند زيرا او مسائل ما اهل بيت را براى مردم روشن مىگرداند و فضائل و خصوصيات ما را باز مىگويد . مؤمن را اعجمى و گنگ هم گفته‌اند ، زيرا او از دلام سخن نمىگويد و از وى به نيكى ياد نمىكند و مؤمن را فارسى هم گفته‌اند زيرا او در كارها با نظر صائب مىنگرد و دلش روشن و آگاه است اگر ايمان در ثريا باشد فرزندان فارس به آن دست پيدا مىكنند ، يعنى افراد با فراست ايمان را در هر جا باشد بدست مىآورند . مؤمن همواره در كارها دقت مىكند و شتاب به خرج نمىدهد و از ميان آنها بهترين را بر مىگزيند و خوب‌ها را اختيار مىكند . رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : از فراست مؤمن بترسيد كه او با هدايت خدا و پرتو انوار فيوضات الهى به امور نگاه مىكند و حقائق و اسرار را به خوبى مشاهده مىنمايد . مترجم گويد : در اين حديث دو بار كلمه « دلام » ذكر شده است ، دلام مانند سحاب مرد سياه و دراز را گويند ، و در اينجا مقصود مرد منافقى است كه در ظاهر مؤمن و مسلمان ولى در باطن كافر و پليد مىباشد و با فريب و نيرنگ مردم را فريب مىدهد و جامعه را گمراه مىكند . 6 - عمار ساباطى گويد : از امام صادق عليه السّلام سؤال شد آيا اهل آسمانها اهل زمين را مشاهده مىكنند ، فرمود : آنها فقط مؤمنان را مىنگرند ، زيرا مؤمن از نورى است مانند نور ستارگان گفته شد پس آنها اهل زمين را مشاهده مىكنند ، فرمود خير آنها نور مؤمن را به هر طرف كه برود مىنگرند ، بعد فرمود : هر مؤمنى در روز قيامت پنج ساعت مىتواند شفاعت كند .